شصت‌و‌یک) برآمد باد صبح و بوی نوروز

نوروز، شکنندۀ سدهای استوار انیران و پیروزِ ماندگارِ تاریخِ ایران، بر یاران خجسته باد!
همان نوروز که:
ــ بر صدر دقیق‌ترین تاریخ نشست؛ تاریخ جلالی که به همّت خیّام و یارانش تنظیم شد؛
ــ طبیعی‌ترین جشن است و همراه و همگام با طبیعت، آغاز سال را اعلام می‌دارد؛
ــ از هوشمندی و ژرفایی نگاه و نگرش نیاکانمان در قلمرو ایران فرهنگی سخن‌ها دارد؛
ــ باورمندترین مسلمانان، به مدد روایت‌ها، به تأیید آن برخاسته‌اند؛
ــ آن‌قدر دلپذیر و بی‌مانند است که دیگران می‌کوشند، به‌‌بهای جعلیات، آن را ابتکار نیاکان خود معرفی کنند؛
ــ برخی از هم‌وطنانمان، دانسته و نادانسته، به نفی آن کمر می‌بندند و موجب حیرت و تأسف می‌شوند!

... در سخنرانی‌ای که به‌پیوست تقدیم یاران کرده‌ام، کوشیده‌ام بگویم که نوروز به «یار» تعلق دارد و نسیم آن، که از «کوی یار» می‌آید «چراغ دل و جان برمی‌افروزد»... قدرش را بدانیم!
@a_daadbeh