زیبایی‌شناسی بصری واسکز آمیزه‌ای است از فرم کلاسیک انیمیشن‌های «عصر طلایی» هالیوود (دیزنی، فلایشر و برادران وارنر) و بحران‌های عمیق وجودی. او کاراکترهای کارتونی و معصوم را در مواجهه مستقیم با چالش‌های دردناک تمدن و جهان مدرن قرار می‌دهد. واسکز در خلق آثارش از هنرمندانی چون استودیو جیبلی، دودوک د ویت، یوری نورشتین، یان شوانکمایر، رکا بوچی، رولان توپور و رالف باکشی نیز الهام گرفته است.
داستان فیلم درباره آرنولد، موش بیکاری است که در میان بحران میان‌سالی، حضور شبح‌وار دوستش رامیرو و افسردگی همسرش ماریا، وارد مبارزه با ابرشرکت همه‌فن‌حریف ALMA می‌شود. «دکورادو» در زبان اسپانیایی به معنای دکور و صحنه و «آلما» به معنای روح است؛ تمثیلی از دنیایی که به تئاتری بزرگ بدل شده و زدن نقابِ مقبولیت اجتماعی در آن، به قیمت فروش روح و سلب آزادی تمام می‌شود.
واسکز درباره مفهوم اثر می‌گوید: «شاید با انتظارات جامعه منطبق شده باشید، اما این لزوماً به نفع سلامت روان شما نیست. ما فراموش کرده‌ایم که طبیعت بشر با چه فشارهایی روبه‌روست؛ ارتباطات افراطی، شبکه‌های اجتماعی، استرس و رهبران خودشیفته، انسان را بی‌نهایت کوچک می‌کنند.»
شخصیت‌های اثر با ارجاع به ارثیه ادبی شکسپیر و کالدرون یادآور می‌شوند که «جهان صحنه‌ای زیباست، اما بازیگران ناخوشایندی دارد» و در نهایت پرسش بنیادین فیلم مطرح می‌شود: «کارگردان واقعی ALMA (روح) کیست؟»
@zoootrope
Post #1277
7