قابلیت Auto Mode در Claude Code چطور کار می‌کنه؟

در این ویدئو از شرکت Anthropic یک نفر از اعضای تیم Claude بصورت دقیق و با ذکر جزئیات توضیح میده که قابلیت Auto Mode چطور کار می‌کنه.

قبلاً Claude تقریباً برای هر اکشنی (اجرای دستور، ویرایش فایل، فچ از وب و...) از کاربر اجازه می‌خواست. طبق آمار و اطلاعات این شرکت، ۹۷٪ این درخواست‌ها توسط کاربرها تأیید می‌شدن و Auto Mode قرار هست این درخواست‌های اضافی و خسته کننده رو حذف کنه.

اما Auto Mode چطور کار می کنه؟
شاید بنظر برسه Claude اکشن‌های تکراری و یا مربوط به خودش رو تأیید میکنه اما اینطور نیست (چون این کار بایاس ایجاد می‌کنه).
به‌جاش یه Classifier جداگانه وجود داره که:
- فقط پیام‌های تو و tool callهای Claude رو می‌بینه
- همچنین reasoning و خروجی‌های Claude رو نمی‌بینه
- چک می‌کنه که اکشن با قصد اصلی تو همخوانی داشته باشه یا نه
اگر اکشن خطرناک یا irreversible باشه (مثل force push به main یا حذف چیزایی که نباید)، Classifier ردش می‌کنه و Claude سعی می‌کنه راه امن‌تری پیدا کنه.
علاوه بر این، یه لایه امنیتی دیگه هم هست که قبل از ورود محتوا به context، پروب¹ می‌کنه تا prompt injection رو بگیره.

اما یکی از نکات مهمی که در این ویدئو گفته میشه:
به‌صورت پیش‌فرض، Auto Mode فقط working directory و git remoteها رو «داخلی و امن» حساب می‌کنه.
یعنی هر چیزی خارج از این محدوده (مثل سرورهای شرکت، استوریج‌های ابری، سرویس‌های داخلی و...) رو خارجی و پرریسک می‌بینه و در مواجهه با اونها حساس‌تر عمل می‌کنه و یا اجازه نمی‌ده.
پس برای اینکه این قابلیت مطابق با نظر کاربر شخصی‌سازی بشه، باید از تنظیمات، environemtn را درست کانفیگ کنی (بعنوان مثال کدوم GitHub org، کدوم سرورها و سرویس‌ها متعلق به خودت هستن).

¹ پروب (Probe): در این ویدئو یعنی یه لایه امنیتی سمت سرور.

اگر شما هم با Claude Code کار می‌کنید، این ویدئو ارزش دیدن داره.

@Zonix_x | زونیکس