Drawing Theories Apart: The Dispersion of Feynman Diagrams in Postwar Physics
چیره دستان نسل فیزیکدانان دورهی میان دو جنگ، یعنی نیلز بور، ورنر هایزنبرگ، ولفگانگ پائولی و پل دیراک، در این ناکامیها نشانههای انقلابی فراگیر و بنیادین در عرصهی مفاهیم را مشاهده میکردند. از نگاه این نظریهپردازان اروپایی، همانگونه که دستاوردهای پیشین در نسبیت و مکانیک کوانتومی جز با دگرگونیهای ژرف معرفتی میسر نشده بود، چالشهای تازه نیز نیازمند بازنگری بنیادین در مسائلی چون اندازهگیری، مشاهده، و ساختار فضا و زمان خواهند بود. با این حال، نسلی تازه نفس از فیزیکدانان آمریکایی که به تازگی از فعالیتهای جنگ بازگشته بودند، به همراه بسیاری از همکاران مهاجر اروپاییشان، رویکردی متفاوت را در پیش گرفتند. چنانکه مورخانی چون سام شوایبر، پل فورمن، و پیتر گالیسون تأکید کردهاند، پروژه های جنگی فیزیکدانان آمریکایی در دههی ۱۹۴۰، به تحکیم سنتی دیرینه در محاسبات عملی انجامید که شعار آن را میتوان «دست یافتن به اعداد و ارقام» خلاصه کرد.
🆔 @Zharfa90