سلام یا درود!؟

سلام و درود، گرچه گاهی بجای یکدیگر به‌کار می‌روند، ولی دو کاربرد متفاوت دارند: سلام خطاب معمول هنگام دیدار است؛ میتوان آن را به هرکسی گفت و معمولاً پاسخ متقابل دارد. درود بیشتر برای ستایش و قدردانی از کسی به‌کار میرود که کاری شایسته یا بزرگ انجام داده است و لزوماً پاسخی نمی‌طلبد.

در شعرهای کهن فارسی نیز «درود» بیشتر معنای آفرین و ستایش دارد.

برای نمونه، فردوسی می‌گوید:
> ز یزدان و از ما بر آن کس درود
> که تارش خرد باشد و داد پود

و اسدی توسی می‌سراید:
> ز دارنده بر جان آن کس درود
> که از مردمی باشدش تار و پود

ناصرخسرو نیز «درود» را در کنار «تحیت» آورده است:
> هزاران درود و دو چندان تحیت
> ز ایزد بر آن صورت روح‌پرور

این نمونه‌ها نشان می‌دهند که در این کاربردهای ادبی، درود به ستایش و تحیت نزدیک است، نه صرفاً به سلام‌کردن.
از نظر عاطفی نیز سلام برای بسیاری یادآور صمیمیت و خاطرات خانوادگی است؛ درود چنین پیوندی ندارد و بیشتر با کاربردهای سیاسی و رسانه‌ای شناخته می‌شود.

در اسلام ، سلام مستحب ولی جوابش واجب است.
برای سلام هفتاد حسنه است، که ۶۹تا به سلام دهنده و یکی به جوابگو میرسد.

در قرآن آمده: «هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ…» (حشر، ۲۳)

سلام نام خداست ، این دلیل سعی در حذف "سلام" به بهانه ی "پارسی را پاس بداریم" را برای اهل فکر روشن میکند...

سلام بهانه است ، دین تو نشانه است.

وَالسَّلام عَلَیکُم وَ رَحمَه اللهِ وَ بَرَکاتُه

#اندکی_تفکر
#بیدارشو_رفیق

🆔 @zaroor