از سلسله اراجیف ناقص خودم:
هرشب ز غمت بیــــدار، مـــــــادرم نمےدانست
از دستِ تو مےڪــردم، ڪَــــــــریههاےِ پنهانے
زانـــو به بغل ڪَریه، هِی ڪَریه پس از ڪَریه
من بــودم و تنهایــــے، با دو چشـــــمِ بارانــــے
بازیچهےِ امـواج است، در هـــــــواےِ توفــــانے
آسوده لبِ ساحـــــــــل، از غَــرقه چه مےدانے؟
حالِ منِ مسڪین است، خود شــــرحِ پریشانے
آن عهدِ وفادارے، رو ڪــــــرده به ویــــــــرانے
ڪَــویا که شڪستے تو، آییــنِ مسلمـــــــــــانے
اڪَه ڪسے رو ندارے، شبت دوبار پر از نور
𝒵𝒶𝒽𝓇𝒶