باز هم از سلسله اراجیف خودم؛
با مطلع زیباےِ بیتِ بے تو مهتاب:
"بے تو مهتاب شبے باز از آن ڪوچه ڪَذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو ڪَشتم"
هر قدم یادِ تو بودم، یادِ عمرے ڪه ڪَذشته
ڪوچه دانسته ڪه حالِ منِ دیوانه چه بوده
قامت از غمت شڪسته، غصه در دلم نشسته
ڪِے شود تیر روانه، زِ ڪمانے ڪه شڪسته؟!
𝒵𝒶𝒽𝓇𝒶
Post #36537
1.11K