سیومین مقاله
دربارهی اینه که چطور شبکههای اجتماعی باعث شدن خیلی از ما بهجای اینکه خودمون بفهمیم واقعاً چه شخصیتی داریم و چی دوست داریم، از آدمها و سبکهای آمادهی اینترنتی تقلید کنیم و کمکم همونها رو تبدیل به هویت خودمون کنیم.
من واقعاً چه چیزهایی را دوست دارم؟
اما خودت واقعاً چه فکری میکنی؟
برای دوست داشتن چیزها، از اینترنت اجازه نگیر.
زیباییشناسی و سبک ظاهری باید هویتت را تزئین کند، نه اینکه جای آن را بگیرد.
شخصیتی داشته باش که خارج از دنیای اینترنت هم وجود داشته باشد.
چه سرگرمیای را انجام میدهی، حتی اگر نتوانی آن را در شبکههای اجتماعی منتشر کنی؟
لازم نیست خودت را در یک سبک یا aesthetic خاص جا بدهی.
به خودت اجازه بده بعضی چیزها را بدون هیچ دلیل خاصی دوست داشته باشی.
تو لازم نیست مطابق ترندها باشد.
شخصیترین چیزهای مربوط به تو، اغلب همان چیزهایی هستند که برای هیچکس دیگری معنایی ندارند.
لینک مقاله
Post #4570
35
