جنگ چیز قشنگی نیست؛
من
در محاصره‌ی چشمان تو
سال‌هاست بی‌پرچم تسلیم شده‌ام.
نگاهت
پرتابه‌ای نیست که ویران کند،
عجیب آن‌که
هر بار بر قلبم فرود می‌آید
آبادانی تازه‌ای آغاز می‌شود.
من
سرباز خسته‌ی مرزهای دلتنگی‌ام،
با سپری از سکوت
و زخمی از انتظار.
بس است؛
این همه آتش‌بسِ نانوشته،
این همه مذاکره‌ی بی‌نتیجه‌ی پلک‌ها.
بیا
روی میز ساده‌ی یک لبخند
پیمان صلح را امضا کنیم؛
پیش از آن‌که فصل دیگری
در تقویمِ دلتنگی ورق بخورد،
جنگ را مختومه اعلام کن.
جهان
برای این همه فاصله کوچک است؛
دستت را به من بده،
بگذار از این پس
تنها معاهده‌ی میان ما
دوست داشتن باشد.

#فاطمه_یاوری_مقدم