الگوی تکرار شونده‌ی ISTJ توی رابطه اینه که؛ تا وقتی قول دادن، مثل میخ سرجاشون می‌مونن.
یعنی اگه بگن “من با توام”، دیگه تمومه. حتی اگه دنیا آتیش بگیره.
ولی جای ترسناکش اینه‌که گاهی این پایبندی تبدیل می‌شه به “باید بمونیم چون باید بمونیم” و اصلاً نمی‌پرسن “آیا واقعاً تو این رابطه خوشحالیم یا نه؟”
و نتیجه؟ رابطه شبیه سربازی می‌شه: جدی، اجباری، بدون مرخصی!