من می تونم کلی بهت فکر کنم، کلی دلم واست تنگ شه و خیلی هم برات بنویسم ولی بهت هیچی نگم که بدونی.
می تونم ۲۴ ساعته پیوی دوستام ازت بگم و بازم تایم کم بیارم، می تونم از نبودنت و ندیدنت گوشه گیر شم و تو حتی روحت خبر دار نشه که کجام و چرا اینجوریم.
می تونم تو اون لحظه که سلول سلول بدنم تورو درخواست می کنه وقتی بهم زنگ زدی صدامو محکم کنم و با یه لبخند گوشه لبم بهت بگم هیچکس نمی تونه قلب منو بلرزونه.
می دونی چرا؟
چون خیلی بده طرفو بیشتر از هرچیزی بخوای و نیاز داشته باشی ولی مطمئن باشی یارو مال این حرفا نیست٫ اونجاست که به خاطر خودت ترجیح می دی با یادش تا آخر عمر سر کنی ولی حتی نذاری بفهمه که یک درصدم ارزشی برای تو داره.