لباسهای شما دارای یک فرکانس هستند. آیا شما الیاف طبیعی میپوشید یا میکروپلاستیکهای مشتق شده از نفت؟
یک فرد بیمار که در آستانه مرگ است، دارای فرکانسی معادل ۱۵ است؛ در حالی که موادی مانند پلیاستر، ریون، ابریشم (مصنوعی) و اسپندکس نیز فرکانسی معادل ۱۵ ثبت میکنند.
طبق مطالعهای در سال ۲۰۰۳، میانگین تعداد اسپرم در سراسر جهان از زمان جنگ جهانی دوم ۵۰ درصد کاهش یافته است. همچنین سازمان جهانی سلامت گزارش میدهد که تا ۱۲ درصد از زوجها (در سنین باروری زنان) با ناباروری روبرو هستند و این وضعیت از آن زمان تاکنون به شکل قابل توجهی بدتر شده است.
ناحیه تناسلی، حساسترین بخش بدن انسان برای جذب مواد شیمیایی است. علاوه بر اینکه بار الکترواستاتیکِ ناشی از پلیاستر در بروز ناباروری نقش دارد، پوشیدن لباس زیر ساخته شده از پارچههای غیر ارگانیک به این معناست که اندام تناسلی شما مستقیماً در معرض انبوهی از مواد شیمیایی سمی قرار گرفته است. این مواد شیمیایی در شلوارهای یوگا متعلق به بسیاری از شرکتهای بزرگ که میلیونها نفر از ما روزانه میپوشیم، یافت شدهاند؛ این مسئله مستقیماً بر باروری انسانها تأثیر میگذارد.
مشخص شده است که پوشیدن هر پارچهای با فرکانس کمتر از ۱۰۰، فشار قابل توجهی به بدن ما وارد میکند که باعث بروز بیماری (ناپایداری سلامت)، التهاب و بسیاری از ناخوشیهای دیگر میشود؛ بیماریهایی که هرگز ارتباط آنها با پارچههایی که هر روز بر پوست ماست، برقرار نمیشود.
به همین دلیل بود که در گذشته، در بیمارستانها بیماران را از سر تا پا با پارچه کتان (لنین) میپوشاندند و هرگز از پلیاستر استفاده نمیکردند؛ آنها از اهمیت نوع پارچه برای بیمار بیمار آگاه بودند. به همین دلیل، ما نیز هرگز نباید با ملحفههای پلیاستری بخوابیم.
پشم و کتان، ترکیب انرژی این دو پارچه (مثلاً پوشیدن ژاکت پشمی روی لباس کتان) و همچنین پوشیدن لباسهای مشکی، باعث فروپاشی میدان الکتریکی بدن میشود. در حالی که هر یک از این پارچهها فرکانسهای شاخصی در حدود ۵۰۰۰ دارند، وقتی با هم ترکیب میشوند، اثر یکدیگر را خنثی کرده و باعث ضعف قابل اندازهگیری و در برخی آزمایشها حتی باعث ایجاد درد در بدن انسان میشوند.
@suspicious_science
Post #8844
185