وقتی تصویرها خیلی سریع و پشتسرهم تغییر میکنند، مغز کودک دائماً مجبور میشود توجهش را از یک محرک به محرک بعدی منتقل کند.
در کودکان کمسن، این تحریک سریع میتواند بهصورت کوتاهمدت روی توجه پایدار، کنترل تکانه و برخی مهارتهای اجرایی اثر بگذارد؛ بهخصوص بلافاصله بعد از تماشا.
چرا مهم است؟
چون بخش زیادی از زندگی واقعی کودک برعکس صفحهنمایش است؛نقاشی کردن، بازی کردن، گوش دادن به داستان، ساختن یک پازل یا حتی منتظر ماندن، نیازمند این است که کودک بتواند مدتی روی یک فعالیت بماند و با سرعت پایینتری پردازش کند.
اما یک نکته مهم:
قرار نیست بگوییم «کارتونهای سریع مغز کودک را خراب میکنند» یا باعث ADHD میشوند. شواهد علمی چنین نتیجهای را تأیید نمیکنند.
مسئله این است که مغز کودک به تجربهی هر دو نوع توجه نیاز دارد؛ هم توجه به محرکهای متغیر و هم توانایی آرام ماندن و حفظ توجه روی یک فعالیت.
GN
📝 @wiithub