در ایران همواره مسئله آب با مسئله غذا گره خورده و به دلیل جغرافیای سخت و شرایط اقلیمی با نوسانات بالا، مسئله غذا در یک بهم‌تنیدگی پیچیده با مسئله آب در طول تاریخ بلند تمدن ایران همواره از ارکان کلیدی تمدنی محسوب می‌شده است. لذا حل مسئله آب را وابسته به فهم و حل مسئله غذا می‌دانند. از طرف دیگر، در 200 سال گذشته حل مسئله غذا از طریق اتخاذ سیاست‌های گوناگون برای پاسخ به اعتراضات اجتماعی گسترده به خاطر قحطی و گران‌شدن نان در عهد قاجاری تا سیاست خودکفایی در تولید غذا و رسیدن به امنیت غذایی همواره دغدغه اصلی سیاست‌مداران و تصمیم‌گیرندگان حوزه غذا بوده است. اما در عمل مشکلات عدیده ای در اجرای تصمیمات برای تامین غذا همزمان با تحقق امنیت آبی پیش‌روی جامعه ایرانی بوده است.
در این نشست سعی خواهد شد با بررسی تاریخچه سه نهاد مداخله کننده در امر امنیت غذا و امنیت آبی از اواسط دوره ناصر الدین شاه تا دوران معاصر، به تحلیل بزنگاه‌ها و پیشران‌ها و رویدادها و دلایل برجسته شدن نقش نهادهای دولتی در حوزه امنیت غذایی با تاثیر و تاثر از امنیت آبی بپردازد.