امروز احساسات خیلی زیادی دارم، ولی اولین کسی که بهش فکر میکنم پدرمه.
دیگه چیزی جز تشکر از این پیراهن برام نمونده. تو این 20 سال، حتی تو بدترین لحظات هم هیچوقت دست از جنگیدن و تلاش کردن نکشیدم؛ همیشه تمام توانم رو گذاشتم، چون همیشه میخواستم اینجا باشم.
اینکه دیگه نتونم با تیم ملی آرژانتین بیام اینجا، درد خیلی بزرگی برام خواهد بود... واقعاً دوست داشتم تمام عمرم اینجا باشم. بازی کردن برای آرژانتین زیباترین چیزیه که وجود داره.
فکر میکنم دیگه وقت بازنشستگی من رسیده. جام جهانی قبلی و تمام چیزهایی که پشت سر گذاشتم، خیلی سنگین بود...
ما یه رؤیا داشتیم؛ رؤیای من و رؤیای یه کشور کامل: اینکه دوباره قهرمان جهان بشیم؛ و سال 2022 به اون رؤیا رسیدیم.