اشو؛ مردی که میلیون‌ها نفر را به فکر کردن درباره زندگی واداشت

۱۱ دسامبر ۱۹۳۱، در روستای کوچوادا در هند، پسری به نام چاندرا موهان جین به دنیا آمد؛ پسری که سال‌ها بعد جهان او را با نام اشو می‌شناخت.

از همان کودکی، علاقه زیادی به پرسش‌هایی درباره زندگی، مرگ، مذهب و معنای وجود انسان داشت. او بعدها در رشته فلسفه تحصیل کرد و پس از پایان تحصیلات، مدتی به‌عنوان استاد فلسفه دانشگاه فعالیت کرد.

اما مسیر زندگی او خیلی زود از دانشگاه و دنیای آکادمیک فاصله گرفت.

اشو به سخنرانی درباره موضوعاتی مثل آزادی، عشق، مدیتیشن، آگاهی، مرگ و رابطه انسان با مذهب پرداخت. او معتقد بود انسان نباید فقط باورهایی را که از خانواده و جامعه به ارث برده تکرار کند؛ بلکه باید خودش تجربه کند، سؤال بپرسد و به شناخت درونی برسد.

در دهه ۱۹۷۰، نام اشو کم‌کم از هند فراتر رفت. افراد زیادی از کشورهای مختلف برای شنیدن سخنرانی‌هایش و شرکت در برنامه‌های مدیتیشن به هند می‌آمدند.

او روش‌هایی مانند مدیتیشن پویا را معرفی کرد؛ روشی متفاوت از تصویر سنتی مراقبه که در آن حرکت، تنفس، تخلیه هیجانی و سپس سکوت و مراقبه در کنار یکدیگر قرار می‌گرفتند.

اما شهرت اشو فقط به هند محدود نماند.

راجنیش‌پورام

در سال ۱۹۸۱، اشو به آمریکا رفت و پیروانش در ایالت اورگن جامعه بزرگی به نام راجنیش‌پورام ایجاد کردند.

جامعه‌ای که در مدت کوتاهی رشد کرد و هزاران نفر در آن زندگی می‌کردند؛ اما هم‌زمان اختلافات و تنش‌هایی میان اعضای این جامعه و برخی ساکنان و مقامات محلی شکل گرفت.

در سال ۱۹۸۴، تعدادی از اعضای جامعه راجنیش در حمله مسموم‌سازی غذایی در اورگن دست داشتند. در سال‌های بعد نیز برخی از افراد نزدیک به اشو به دلیل جرایم مختلف تحت پیگرد قرار گرفتند.

در سال ۱۹۸۵، اشو در آمریکا بازداشت شد. پرونده او در نهایت با توافق قضایی مرتبط با قوانین مهاجرتی پایان یافت و او پس از پذیرش اتهامات مربوط به مهاجرت، آمریکا را ترک کرد.

اشو در ارتباط با حمله مسموم‌سازی غذایی و جرایم اصلی اعضای جامعه راجنیش محکوم نشد و بیگناه شناخته شد.

بازگشت به هند

پس از ترک آمریکا، اشو مدتی در کشورهای مختلف اقامت داشت و سرانجام به هند بازگشت.

او در پونا مستقر شد؛ جایی که فعالیت‌های معنوی و مدیتیشن او دوباره ادامه پیدا کرد و افراد زیادی از سراسر جهان برای شرکت در برنامه‌های این مرکز به هند رفتند.

اشو در سخنرانی‌هایش درباره موضوعات بسیار متفاوتی صحبت می‌کرد؛ از عشق و سکس گرفته تا مرگ، تنهایی، شادی، ترس، آزادی و مدیتیشن.

سخنرانی‌های فراوان او بعدها به کتاب‌ها و مجموعه‌های صوتی و تصویری تبدیل شدند و آثارش در کشورهای مختلف ترجمه و منتشر شدند.

پایان زندگی

در ۱۹ ژانویه ۱۹۹۰، اشو در پونا و در سن ۵۸ سالگی درگذشت.

اما مرگ او پایان داستان نبود.

آموزه‌هایش همچنان در مراکز مدیتیشن مختلف دنبال می‌شوند و کتاب‌ها و سخنرانی‌هایش در سراسر جهان خوانده و شنیده می‌شوند.

اشو در طول زندگی خود برای گروهی از مردم، معلمی درباره آزادی و آگاهی بود و برای گروهی دیگر، شخصیتی بسیار بحث‌برانگیز.

شاید همین تضاد است که باعث شده، دهه‌ها پس از مرگش، هنوز درباره زندگی، اندیشه‌ها و میراث او صحبت شود.

مردی که از یک استاد فلسفه در هند، به یکی از شناخته‌شده‌ترین و بحث‌برانگیزترین چهره‌های معنوی قرن بیستم تبدیل شد.