🔹 سامانه‌های دفاع الکترونیک فعال از چند بخش اصلی تشکیل می‌شوند که وظیفه آن‌ها شناسایی تهدید، ایجاد اختلال، فریب و افزایش بقاپذیری پلتفرم در برابر رادارها و تسلیحات هدایت‌شونده است.
🔹 1 ـ جَمِر | Jammer
🔹 جمر با ارسال نویز یا سیگنال‌های فریبنده در محدوده فرکانسی موردنظر، عملکرد رادار یا سامانه ارتباطی مقابل را مختل می‌کند.
• Noise Jamming — ایجاد نویز برای پوشاندن سیگنال اصلی
• Deceptive Jamming — ایجاد سیگنال‌های فریبنده
• Spot / Barrage Jamming — تمرکز اختلال روی یک فرکانس یا پوشش محدوده وسیع‌تری از طیف
🔹 2 ـ فریب‌دهنده فعال | Active Deception / DRFM
🔹 در این روش، سیگنال رادار دریافت و پس از پردازش و تغییر، دوباره ارسال می‌شود تا رادار با اطلاعات دستکاری‌شده مواجه شود.
🔹 فناوری Digital Radio Frequency Memory (DRFM) یکی از فناوری‌های کلیدی در این حوزه است و امکان ذخیره و بازتولید بسیار دقیق سیگنال‌های رادیویی را فراهم می‌کند.
🔹 3 ـ طعمه‌های فعال | Active Decoys
🔹 طعمه‌های فعال سامانه‌هایی هستند که می‌توانند به‌صورت پرتاب‌شونده یا کشیده‌شونده از پلتفرم جدا شده و با انتشار سیگنال‌های خاص، توجه سامانه‌های راداری و تسلیحات هدایت‌شونده را به سمت خود جلب کنند.
🔹 نمونه‌هایی از این فناوری شامل BriteCloud و ALE-55 هستند.
🔹 4 ـ مجموعه یکپارچه خودحفاظتی | Self-Protection Suite
🔹 در پلتفرم‌های مدرن، اجزای مختلف جنگ الکترونیک معمولاً به‌صورت یک مجموعه یکپارچه عمل می‌کنند.
🔹 این مجموعه می‌تواند شامل هشداردهنده راداری، جمر داخلی و سامانه‌های پرتاب طعمه باشد که اطلاعات تهدید را دریافت کرده و در صورت نیاز، واکنش مناسب را به‌صورت خودکار یا نیمه‌خودکار اجرا می‌کنند.
🔹 در مجموع، هدف این سامانه‌ها فقط ایجاد اختلال نیست؛ بلکه ترکیبی از کشف تهدید، اختلال، فریب و افزایش احتمال بقا را فراهم می‌کنند.
#Electronic_Warfare
@VostokCommand | Knight