🔹 اکواپونیک (Aquaponics) در برخی واحدهای نظامی نیز مورد استفاده قرار گرفته است، هرچند رواج آن در مقایسه با هیدروپونیک کمتر است. این سیستم ترکیبی از پرورش ماهی و کشت بدون خاک است؛ فضولات ماهی مواد مغذی مورد نیاز گیاهان را تأمین کرده و گیاهان نیز با جذب این مواد، به تصفیه آب کمک می‌کنند.
🔸 نمونه‌های نظامی واقعی:
🔹 نیروی دفاعی آنتیگوا و باربودا (ABDF):
یک سامانه آزمایشی اکواپونیک راه‌اندازی کرده که در مدت چهار هفته حدود ۱۳۰۰ عدد کاهو و کلم چینی، شامل ۶۵۰ عدد از هرکدام، برداشت کرده است. این سامانه حدود ۱۰۰۰ ماهی دارد و برنامه‌هایی برای توسعه آن تا ۱۲ بستر کشت نیز مطرح شده است. این پروژه ابتدا به‌صورت هیدروپونیک آغاز شد اما به‌دلیل پایداری بیشتر، به اکواپونیک تغییر یافت. هدف اصلی آن نیز بهبود تغذیه نیروها و افزایش امنیت غذایی است.
🔹 ویتنام:
برخی واحدهای فرماندهی نظامی محلی، از جمله واحدهایی در شهر هوشی‌مین، از سامانه‌های اکواپونیک در فضاهای محدود مانند پشت‌بام‌ها استفاده کرده‌اند. در این سامانه‌ها ماهی‌هایی مانند تیلاپیا در کنار محصولاتی همچون کاهو، ریحان و اسفناج پرورش داده می‌شوند و بخشی از نیاز غذایی نیروها را تأمین می‌کنند.
🔹 ایالات متحده:
نمونه‌های کوچک‌تری از این فناوری نیز در محیط‌های نظامی آمریکا آزمایش شده است؛ از جمله یک باغچه آزمایشی اکواپونیک در پایگاه هوایی قندهار در افغانستان. همچنین گارد ملی غرب ویرجینیا دوره‌ها و کارگاه‌هایی در زمینه اکواپونیک برای اعضا، خانواده‌ها و کهنه‌سربازان برگزار کرده است.
🔸 مقایسه با هیدروپونیک نظامی:
🔹 مهم‌ترین مزیت اکواپونیک، تولید همزمان پروتئین حیوانی و سبزیجات با مصرف نسبتاً پایین آب و وابستگی کمتر به کودهای شیمیایی است.
🔹 در مقابل، این سیستم پیچیده‌تر از هیدروپونیک است و باید تعادل میان ماهی، گیاه، کیفیت آب، دما و باکتری‌های مفید حفظ شود. به همین دلیل، اکواپونیک بیشتر برای پایگاه‌های ثابت و واحدهای کوچک مناسب است و برای یگان‌های بزرگ یا عملیات متحرک، کاربرد محدودتری دارد.
🔹 در مجموع، اکواپونیک را می‌توان بیشتر یک راهکار برای افزایش خودکفایی و امنیت غذایی پایگاه‌های نظامی دانست تا جایگزینی برای سامانه اصلی لجستیک غذایی ارتش‌های بزرگ.
@VostokCommand | Knight