از روزِ اولِ کارگاه تا همین حالا بابتِ «زبانِ کج‌وکوله»، «بلغورِ واژگانِ غریبه» و «عدم پاسداشت زبانِ فارسی» نقد شدم. نقد هم که می‌دانید، طیف دارد. از مودبانه و همدلانه آغاز می‌شود و تا توهین و تحقیر ادامه پیدا می‌کند.

نه فقط من، که آن میهمان‌هایی که از فارسیِ معیارِ «این‌روزا» تخطی داشتند و چندتایی واژه‌ی انگلیسی یا عربی در لای صحبت‌شان به‌کار بردند هم از این «مواجهه» در امان نبودند.

شاید دچارِ شکلی از پیش‌قضاوتم اما، کمتر احساس کردم این نقدها به «کلام» و مضمونش ربط دارد. به‌بیانی بهتر، مخاطبی‌که آن ناسزا را نوشته، مساله‌اش عدمِ درکِ محتوای کلام نبوده و فقط، فُرمِ بیانْ او را گزیده. این گَزِش از کجا می‌آید؟

ادامه
https://www.linkedin.com/posts/islamizad_mohammadmehdi-bagheri-activity-7335222172367347712-KzR7