глушкавічы | линхида Хлапчук з пабітымі каленцамі, Па сцежках родных гойсаў я, І ты здавалася маленькаю, Мая, над Нёманам, зямля. За жураўлямі рваўся ў вырай, Не разумеў тады, малы, Чаму з такой тугою шчыраю Гучыць адлётнае “кур-лы”. Ад успамінаў вочы ясняцца Цяпер, у век немалады…

This post (sticker, poll or similar) has no web preview. Open in Telegram

• 💘 2