•| انزجار
شکل دگرگون‌شده‌ی خشم نیست
شوک عقلانی در مواجهه با فروپاشی
یک صورت معقول به
ماده‌ای لزج و فاقد فرم است
رنج دیدن هبوط یک انسان
از بابت خطای اخلاقی او نیست
از تهی شدن معناست
دیدن این‌که ساختاری که گمان می‌کردی
در مدار وقار و حقیقت می‌گردد
برای ارزان‌ترین التذاذهای بیانی و
جلب‌توجه‌های فرومایه
خویشتن را به ابتذال جمعی تسلیم می‌کند
انسان وقتی با زباله‌دان کلمات هم‌پیاله می‌شود
هم‌جنس همان فضاست
چرا که ذهن
رنگ خلوتی را به خود می‌گیرد
که در آن اقامت گزیده است...
گمنامی_جوهر غایی اصالت را می‌آزماید انسان در خفا_تبلور عریان همان چیزی است
که می‌خواهد باشد |•
التفاتی در نکوهش دیده ها
نیر _ ا/ ۱۴:۲۶