نمیدونم شاید اگه هیچوقت بهت نمیگفتم دوستت دارم الان انسان شادتری بودم.
روزای غم‌انگیزم از وقتی شروع شدن که چشمات رو به اشتباه باور کردم. به اشتباه باور کردم که عشق واقعیه، که آدم خوب پیدا میشه، که گاهی اعتماد کردن میتونه نتیجه داشته باشه. ولی نه، من خودمو قربانی حسی کردم که تمامش تباهی خودم بود.
تباهی روزای خوشم، تباهی لبخندی که دیگه ندارمش، تباهی قلبی که دیگه حسش نمیکنم.
من تباه شدم و این پایان دنیای من است.
-kidu
Post #2357
78