صدای قدم‌های مهمان عزیزی به گوش می‌رسد.
عزیزی که آوازه‌ی نامش، مسرت‌ بخشی قلب و سبک‌بالی روح را به همراه دارد.
مهمانی مهربان و در عین حال جدی و قانون‌مند.
چون دوستی دلسوز همراهیت میکند و به مانند استادی کاربلد درْست می‌دهد.
مرحمتی دارد که شاه و گدا را در سفره‌اش راه داده تا هر کس به وسعت خود از آن برگیرد.
رمضان خوش بیایی، که همه چشم انتظار ضیافت الهی‌ات هستیم.
بیا که اشک‌هایمان منتظرند که در سحرگاه‌های راز آلودت به شکرانه نعمت و ندامت پیشکش شوند.
و تمناهای دور و درازمان به وقت ملکوت افطار به دیدار بیایند.
بیا تا صدای مناره و محراب جانی دوباره بگیرد که همچون نسیمی بهاری خواب و غفلت زمستانه را از سر قلبمان واکند.
کاش آن عطرِ دل‌انگیزِ دشت‌های بهشت را که با خود داری، بر سینه‌یِ سجاده‌یمان بپاشی تا به وقت هر نماز، عهد دیرینه را از نو با دوست گره بزنیم.
ای ماه قرآن بیا تا قلب‌مان با بارقه‌های وحی آشتیِ دوباره کند و پای تعلیم‌های همیشه تازه‌اش رسم بندگی را دوباره مرور کنیم.

و من به رسمِ هر سال مشتاقانه جلوی پنجره منتظرتم تا تو بیایی
چشم‌مان روشن ای ماهِ ماه...

اللهم بلغنا رمضان
#رمضان