امروز ویدیوی جالبی دیدم.
در آن به حکمت وجود غم در قلب آدمی اشاره داشت.
میگفت: قلب‌ها در آسودگی به خواب می‌روند و تنش‌ها در عین سختی، اما هوشیار میکنند.
مانند بذری در خاک که خفته است، با صدای خوفناک رعد وبرق و طوفان خیس و تاریک است که رشد میکند و در جدال با قفس خاک، پیروز شده و خود را رها میکند.
توام دل آسوده بدار که خدا با سختی روحت را نمی‌شکند بلکه فقط آن را به سوی خود خم میکند؛ تویی که رو به غیر او کرده‌ای.
و یاد این آیه افتادم:
او تو را از مِهر خود برای خود آفرید.
وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي. طه، ۴۱
و آفریدم تو را برای خو‌دم.
#باقرآن
Post #2190
1.69K