چند سال پیش قسمتهایی از ایناس را خوانده بودم، اما به لیست کتابهای نیمه خوانده‌ی گوشیم اضافه شده‌بود.
روزی که نيلوفر پیشنهادش را داد باز یادش در خاطرم وزیدن گرفت، شاید حالا همان زمان نیاز من است، چراکه نشانه‌ها در وقت نیاز از راه می‌رسند.
امروز که قسمت آخرش را خواندم، حسِ سبکی عجیبی داشتم و انگار نوری بود که بر تاریکی مسیرم تابید با آنکه کتاب محتوایی ساده و روان دارد، اما درسهای عمیقی در آن نهفته است.
از توجه ویژه به برکت حضور والدین و تلاش و پشتکاری که از توکل سرچشمه میگرد و امان از طمعی که تو را به رقابت دنیا بکشاند.
می‌آموزد که مومن از برکت میخورد نه زیادت مال و اینکه ایمان همیشه نجات‌بخش است و تسلی می‌دهد دردهای عمیق را و به تمام رنج‌ها معنا می‌بخشد، حتی اگر از دید تو دیر شده باشد.
و در آخر خوشا به حال کسانی که با عزم استوار در
(و فی ذلک فلیتنافس المتنافسون) وارد میدان شدند.