«الرحمن» رمز بین ما بود. رمزی که در آن با رفتن او، "ما"به من شکست و خاطره‌ای به جا ماند.
در آن روزهای دور و گرم تابستانی روستا، پدربزرگ همیشه به ستون کنج ایوان تیکه می‌داد و میگفت: بخوان...
+چه بخوانم پدربزرگ؟
-الرحمن. الرحمن بخوان..
حالا که او نیست الرحمن همیشه و تا خود ابد برای من تداعی‌گر یاد اوست.
نمی‌دانم معنی آیات آن را می‌دانست یا نه ولی یقین دارم عاقبت تکذبان را قلبش می‌دانست و از آن واهمه داشت که مبادا از آنان شویم..


از آن روزی که او بذر محبت این سوره را دلم کاشت، کوششم این است آیاتش را درک کنم و شاید تاکید مداوم او راهی برای نجات شد از قافله تکذبان برای من باشد.
«الرحمن»
چه زیباست شروع با این صفت زیبای الرحمن، نهایت گستردگی رحمت و فراوانی فضل و احسان برای(همه‌ی) مخلوقات تا آسودگی را به قلبت بیاورد.

«علم القران»
و حال خبر این رحمت بی‌بدیل را برایمان بازگو میکند و آن ارزانی داشتن علم قرآن به انسان است. این از منت و مرحمتی است که از رحمتِ بی‌حد او سرچشمه میگرد که با آموختن علم جامع قرآن به انسان نور را به تاریکی جهالت او تاباند؛ با فهماندن افضل‌ترین علم‌ها. تا با آن مسیر بندگی را بپیماید و به خوشبختی ابدی نایل شود.
الرحمن صفتی عام است، پس قرآن هم برای عامه‌ی مردم است ولی فقط مومنان از آن متذکر میشوند.

«خلق الانسان»
و اما بعد...
یادآوری خلقت انسان به عنوان اشرف مخلوقات و پسندترین خلق پروردگار.
خلق انسان به دست خود نه با کن فیکون و این خود نشان از تفاوت خلقت اوست.
الله متعال بعد از بیان آموزش علم قرآن به انسان، خلقتش را بیان میکند و این خود میتواند اشاره به نکات ریز مراحل خلقت انسان در قرآن باشد.
همان علمی که در آن خلقت انسان به واضحی دیده میشود البته برای قلب‌های متذکر.

«علمه البیان»
و باز نعمتی دیگر...
قدرت بیان و تکلم که خاص انسان است وجه تمایز است.
حیوانات صدا دارند اما بیان که ندارند.
این میتواند اشاره‌ای به همان آموختن نام‌ها در بدو خلقت به آدم باشد که خود نشانی از برتری بود بر تمام جن و ملائک.
قدرت بیان و تفاوت زبان و لهجه‌ها دال برقدرت پروردگار است انسانی را خلق کرده که با چند حرف بی‌نهایت کلمه بسازد تا با آن ارتباط بگیرند و مهمترینش ثناگویی الرحمن باشند.
و این نعمت‌های هر آیه دلیلی بر الرحمن بودن پروردگار است و نهایت لطفش به انسان.

از زیبایی قرآن در منسجم بودن و ارتباط معنایی آیات قبل و بعد با هم است که هر ببیننده صاحب نظری را به تفکر وا می‌دارد.

و من چقدر ممنون تو هستم که با تاکید و تکرارهای همیشگی حب این آیات را در دلم کاشتی و امید است که در ثمرش تو هم از پاداشش سهمی ببری.
#باقرآن
#پدربزرگ