شنیدن اذان صبح با نسیم ملایم صبحگاهی حسی قابل وصف نیست آنی میداند که کنار سجاده منتظرش بوده است.
موذن که به حی الصلاه و حی الفلاح و آن قسمت آخرش الصلاه خیر من النوم که میرسد انگار قلبم مچاله می‌شود. از چهار سو بانگ رستگاری برخاسته و کماکان شهر بی‌صدا و چراغ خانه‌ها خاموش است و تو از حسرتِ بابت تمام آن روزهایی که این لحظات رستگاری را از دست داده‌ای و در خواب بی‌خیرِ این دقائق ماندی دلت میخواهد تا خود ابد اشک بریزی...
پروردگارا ما را ببخش...