برای همه‌ی ما پیش آمده که با وجود تلاش‌های بسیار و تامل‌های مومنانه گشایش حاصل نمی‌شود. با آنکه اسباب را چاشنی توکل‌ها کردیم، باز انگار قسمت بعضی گره‌ها تا ابد کور ماندن است.
سلاح دعا را محکم در دستمان گرفتیم و در تمام لحظات اجابت عاجزانه و با چشمانی تر در سجده‌های طولانی تمنایش کردیم، اما نور استجابت نتابید و رویاهای بافته شده‌ی شب‌مان در روزی طوفانی پنبه شد.
آنچه در این مواقع همیشه قلبم را آرام میکند و با تمام وجود باورش دارم؛ ایمان است. مشعلی نورین که در تمام تاریکی‌ها نجات‌بخش است.
ایمان به پروردگاری حکیم و علیم که برنامه‌ریزی زندگیمان را با نهایت دقت و ظرافت پیش می‌برد. لطیفی که با ریزبینی خود چیزی می‌داند که در ذهن کوچک و حساب و کتاب بندگی ما نمی‌گنجد. او حساب روزهایی را دارد که ما نمی‌بینیم پس دل آسوده‌دار که او نهایت عدل است و هیچ ظلمی در تدبیراتش راه ندارد و به زودی رحمت جبرانش از راه میرسد.
چه خوب است ایمان به قدری که مهربانترین و کار درست‌ترین آن را چیده است و این برای قلب، نوری امیدبخش است قبل از آنکه حسرت نشدن‌ها ما را به ویرانی تاریکی‌ها بکشاند.
الحمدلله علی کل حال...
ورده
#روزنوشت
Post #1821
1.53K