مصحفم را باز میکنم.
سوره مومنون مهمان امشب می‌شود.
همان آیه اول تاکید میکند و قلبت را به انتهای مسیرت مطمئن، که مومنان رستگارند. صفات رستگاری را یکی‌یکی در زیباترین تعبیرات و با قافیه‌های بی‌نظیر شمارش میکند.
میخوانم؛ همانانی که بر نماز محافظت دارند، البته در نهایت خشوع.
کسانی که عادت گفتاری نادرست را ترک کرده‌اند و نعمت سخن‌گفتن را با بیهوده‌گویی تلف نمی‌کنند.
رستگاران امانت رزق دیگران‌ (زکات) که در مالشان افتاده را به صاحبانش برمی‌گردانند.
و خود را از گرفتاری در آتش شهوت دور میکنند، آن هم از راه نیک و درست و حلالش.
بگذار برایت بگویم از دیگر صفات رستگاران که رعایت امانت و عهد است و از پیمان‌شکنی دورند.
بعد از معرفی و ترغیب جهت حریص‌شدن برای تجلی این صفات در جسم و جانمان، حال مژده و نتیجه آن رستگاری را نوید میدهد. اینکه رستگاران وراثانند و ارثشان را به زودی خواهند گرفت.
ارث مومن فردوس است و آنچه فردوس را خواستنی‌تر میکند جاودان بودن آن است.

#با‌قرآن