با وجود رنجهای پنهان در پشت سکوتهای طولانی
اما، در قلبش امیدوار بود؛
به آمدن بارانی که این کرختی را از تن رنجور چشمانش بشوید.
او به اجابت نداهای در خفا دلبسته بود
و شاید در این یخزدگی،
قلب او تنها سبزینه جهان بود.
🖊ورده
Post #1624
1.27K