سکوت همیشه به معنای غم یا دلخوری نیست، گاهی فقط نظاره‌گرِ جدال درونتی که میانِ من‌های درونت صلح رقم بخورد
و تو این وسط مجالی برای حرف‌زدن نمی‌یابی.
هر بار در این شرایط نامه‌رسانی از غیب تو را یادم می‌آورد،
و لب‌های خشکِ بهم دوخته‌ام را مهمانی لبخندی گرم و امیدبخش کرده و شوق مومنانه زیستن را در من زنده میکند.
بیهوده نیست که سخن نیکو صدقه است.
ورده
Post #1604
1.63K