راستش این روزها جدا از جنگ آن سرزمین، این شلوغیِ مسیر ابدیت، ابتلای بزرگِ ایمانی که در این سوی مرزها در جریان است دست کمی از آن ندارد.
ایمانی که در گرو یک صدا نهفته.
حرفی که به خیر سوق می‌دهد یا به شر.
به بهشت یا به آتش.
فکرش را بکن چه جدال مهلکی باشد که از هر سو؛ رسانه، فضای مجازی و نشستِ کوچه پس کوچه‌های شهر برایت از حقِ یک گمراهی بگویند و تو در این تاریکی، طناب نجات را بیابی، به چنگ هیچ باید به دندانت بگیری که مبادا رها شویی.
رها شدن به معنایِ نبود است؛ دیگر نبودن در مسیر نور.

حواست باشد، باطل اگر معرکه را در دست دارد حق پیروز جنگ است.
تو چه میدانی مهلت باطل حکمتی برای رسوایی است.
رسوایی که چهره‌های واقعی، اعم از کینه و عقد دشمن و میزان ثباتِ قلب و ایمان دوست را نشان می‌دهد.

این روزها صدقِ ایمان دشوار است.
صدیق شدن همانقدر سخت است که در بیابانی گواهی دهی به سفری آسمانی...

🖊ورده

#غزه
#ایمان