روزگار ما پر شده از «ترین‌ها»
زیباترین، مشهور‌ترین، ثروتمند‌ترین، ...
این واژه‌های زمخت تصوری ایده آل، اما غیرواقعی از دنیای امروز ساخته‌اند.
از طرفی دنیای تکنولوژی با سرعت بالایش به این ترین‌ها و معرفی‌کردنشان، میدان وسیعی بخشیده است.
این دنیای مانیتوری سبب سرعت بخشیدن به کارهای ما شده، اما از آن طرف کم‌رنگ‌تر از قبل کرده صبر و طاقت ما را.
یکی از دوستانم که در بیمارستان کار میکند، میگفت: هفته گذشته در یک شب، فقط در یک شب ۱۳ مورد خودکشی مراجعه کرده‌اند.
بیشتر این مواردِ خودکشی مربوط به نوجوانان و زنان است و این رقابتِ رسیدن در این دو قشر بسیار به چشم می‌خورد.
جهان مدرن و ماشینی به زنان این باور را قبولانده که نقش همسر و مادری بی‌ارزش و تو را از رسیدگی به خود و استعدادهایت باز می‌دارد. و نوحه استقلال را هر روز در گوششان می‌خواند.
از آن طرف نوجوانی که در زندگیش صبر و قناعت بد‌ون میسر شدن رنگ باخته، انتظار او از واقعیت زندگیش به مانندِ گوشیِ در دستش است که هر چه بخواهد را پیدا و در لحظه تماشا کند.
او فراموش کرده است هیچ درختی در زمستان گل نمی‌دهد.
محقق شدنِ آرزوها از اراده و تلاش و صبر باید پر ملات شود وگرنه تا ابد در لیست رویاهای پوسیده خواهد ماند.
یادمان باشد ارزش‌های ارزشمند شده جامعه چنان که در بوق کرنا زده‌اند هم ارزشمند نیستند؛ بهتر نگاه‌کن، خیلی وقتها جای ارزش و بی‌ارزشی عوض شده.
Post #1537
1.18K