طرحواره رهاشدگی یعنی تهِ ذهنت همیشه یک ترس قدیمی نشسته باشد: «نکنه آخرش تنهام بذاره؟»

ممکنه وقتی کسی دیر جواب می‌ده، کمی سرد می‌شه یا فاصله می‌گیره، ذهنت سریع بره سراغ بدترین سناریوها؛ انگار هر فاصله‌ای نشونه‌ی رفتنه.

گاهی بیش از حد به رابطه می‌چسبی، مدام دنبال اطمینان گرفتن می‌گردی یا حتی قبل از اینکه کسی واقعاً ترکت کنه، از ترسِ ترک شدن خودت رابطه رو خراب می‌کنی.

طرحواره رهاشدگی فقط ترس از تنها موندن نیست؛ ترس از اینه که آدمی که بهش دل بستی، یک روز دیگه نباشه.

و شاید سخت‌ترین بخشش این باشه که مغزت حتی در یک رابطه‌ی امن هم منتظر لحظه‌ایه که همه‌چیز از دست بره.