اگر گل می‌شدی، زنبق بودی؛
ظریف و آرام، اما با شکوهی که لازم نیست خودش را به رخ بکشد.

از آن گل‌هایی که زیبایی‌شان در اولین نگاه تمام نمی‌شود؛ هرچه بیشتر نگاهشان کنی، جزئیات بیشتری پیدا می‌کنی. انگار در رنگ و عطرشان، حرف‌هایی هست که فقط آدم‌های اهلِ مکث می‌فهمند.

زنبق برای من شبیه آدمی‌ست که هم لطافت دارد، هم استواری؛
کسی که شاید آرام به نظر برسد، اما درونش جهانی محکم و پر از احساس ساخته شده.

برای تو، زنبق؛
به نشانه‌ی زیباییِ بی‌ادعا،
وقاری که آرام می‌درخشد،
و قلبت.
https://t.me/vanilspace