صدایت را از میان هزار صدا شناختم ، اما وقتی برگشتم و نگاهم به برق چشم هایت افتاد ، تمام صداهای اطراف خاموش شد ، انگار هیاهوی جهان به یکباره تمام شد و در انتهای لب تو نشست و ان لبخند شاهکار را به جای گذاشت ، نمیدانم در من چه رخ داد ولی ، تمام هستی ام چشم شد برای شکار ان لبخندت و تمام وجودم گوش شد برای به خاطر سپردن صدایت