«یک فنجان سیاست☕️»
پاسداشت شب یلدا و هویت ملی🖌 نرگس جهانگیری اصفهانی؛ دانشجوی کارشناسی علوم‌سیاسی
در زمانه‌ای که اکثر جوامع، تلاش می‌کنند تا برای خود هویتی بیابند، جوامعی که تمدن خود را از دیرینه، حفظ کرده‌اند، در این عرصه، پیشتازند؛ به آن شرط که بتوانند هویت خود را بازتولید کنند. حال اینکه هویت انسانی، چگونه انتقال پیدا می‌کند، بسته به هر جامعه، متفاوت می‌شود.
در جامعه و تمدن ایرانی، این هویت دو بُعد پیدا می‌کند، از یک منظر، جامعه ایرانی به دنبال حفظ هویت ایرانی خود و از یک منظر هم به دنبال حفظ هویت دینی خود است.
از آنجا که این هویت‌ها، احتیاج به بازیابی و به نوعی بازتولید دارند؛ جامعه‌ی ایرانی، هویت خویش را از طریق جشن‌های باستانی خود، هرساله احیا می‌کند. در طول تاریخ، این جشن‌ها بسته به شرایط دگرگون شده‌اند و تحول پیدا کرده‌اند، اما دو جشن باستانی شب یلدا و نوروز، همچنان به قوت خود مانده‌اند.
شب یلدا، فرصت خوبی است برای زنده نگه‌داشتن این هویت ایرانی، هویتی که برای به دست آوردنش، نیاز به سال‌ها و حتی قرن‌ها تلاش بوده است.
جشنی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است و پیروان میتراییسم آن را از هزاران سال پیش در ایران برگزار می‌کرده‌اند. در این باور، یلدا روز تولد خورشید و بعدها تولد میترا یا مهر است. ایرانیان، خوان ویژ‌ه‌ای مانند سفره‌ی هفت سین، تهیه می‌کنند؛ و از انواع میوه تازه فصل از جمله انار (که نگهداری شده بود) و میوه‌های خشک در سفره می‌نهادند.
از طرفی، این سفره جنبه دینی نیز داشته و از ایزد خورشید، روشنایی و برکت می‌طلبیدند تا زمستان را به خوشی سر کنند و میوه‌های تازه و خشک در سفره تمثیلی از آن بود که بهار و تابستانی پربرکت داشته باشند و همه شب را در پرتو چراغ و نور و آتش می‌گذراندند تا اهریمن، فرصت دژخویی و تباهی نیابد.
امروزه در عصر ارتباطات، این شب را باید بیشتر زنده نگه‌داریم. زیرا شب یلدا، نه فقط یک جشن، بلکه اکنون به قدرتی فراتر تبدیل شده است.
در زمانه‌ای که جهانی شدن، سرعت بیشتری پیدا کرده، خوب است قدری در کنار آن، به هویت ملی خود، جشن‌ها و مراسمات‌مان، توجهی بیشتر کنیم.
#انجمن_علمی_علوم_سیاسی
#یک_فنجان_سیاست
---------
@utpsaa
