اصلاح قوانین، اعم از اساسی و عادی، در نظام‌های گوناگون دنیا نه تنها امری عادی بلکه لازم برای حکمرانی بدون بحران و با دوام تلقی می‌شود. منشأ اندیشه حکومت‌هایی که اصلاح قوانین را، در سخن یا عمل، نفی می‌کنند، تقدس‌زایی از قانون، مصوبان قانون و حامی آن است. امری که قرن‌ها پیش با شکست هیمنه آسمانی کلیسا و پادشاه شکست و حقوق و قانون را وارد فضایی جدید نمود و آن اینکه قوانین ناشی از ادراک بشری و استدلال‌های انسانی بوده و قابل تغییر و پیشرفت هستند.

منبع‌ها:
1. ن.ک: قاضی، ابوالفضل، (1400)، بایسته‌های حقوق اساسی، تهران: میزان، چاپ شصت و دوم
2. ون دایسی، آلبرت، ترجمه سلطانی، ناصر، (1395)، درآمدی بر حقوق اساسی، تهران: نگاه معاصر، چاپ نخست
3. https://yun.ir/j5modb
4. ر.ک: اصل ۱۷۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۶۸
5. ون دایسی، آلبرت، ترجمه سلطانی، ناصر، (1395)، درآمدی بر حقوق اساسی، تهران: نگاه معاصر، چاپ نخست

#انجمن_علمی_علوم_سیاسی
#یک_فنجان_سیاست
#حقوق_و_سیاست

----------
@utpsaa