«یک فنجان سیاست ☕️»

🔹 چرا علوم سیاسی؟
به مناسبت روز علوم‌سیاسی

🖌 به قلم نرگس جهانگیری، دانشجوی کارشناسی علوم‌سیاسی

این سوال دو روز مانده به تاریخ انتخاب رشته در ذهنم ایجاد شد. با هرکس که صحبت می‌کردم، تمام رشته‌ها را به من، معرفی می‌کرد جز علوم سیاسی. من که می‌پرسیدم چرا این رشته نه؟‌ می‌گفتند: «سراغ چیز دیگری برو، سیاست پدر و مادر ندارد.»

و عجیب آنکه، همین سیاست و همین رشته علوم سیاسی، با همه تعریف‌هایی که از او داشتند، سخت به دلم نشست.

رشته‌ای پر از مطالب جدید و جالب که مثل هر رشته دیگری با تئوری و اندیشه شروع می‌شد و ممکن بود که حوصله را سر ببرد. بحث‌های نظری، با اندیشه‌های اقتصادی و سیاسی مارکسِ طرفدار حقوق کارگران شروع می‌شد، سپس کانت با اخلاق مثال زدنی‌اش از ناپلئون سخن می‌گفت و بحث در نهایت با ماکیاولی و شهریارش، که معتقد بود هدف، ابزار را توجیه می‌کند، خاتمه می‌یافت. در ترم‌های دیگر از روسو می‌خواندیم که انسان را وحشی نجیب می‌خواند.

با این حال، با اندکی صبر، با بحث‌های روز جامعه شناسی، روانشناسی سیاسی و تاریخ روابط بین الملل، دوباره جان می‌گرفت و دانشجویان را بر سر ذوق می‌آورد. از آنجا که مستمع صاحب سخن را بر سر ذوق می‌آورد، اساتیدِ این دروس با اشتیاقی وصف ناپذیر، مطالب را برایمان توضیح می‌دادند.

از آنجا که می‌دانم خیلی‌های دیگر هم مثل من، با وجود خیلی از نیش و کنایه‌ها به سراغ این رشته آمده‌اند، یکی از خوبی‌های این رشته این بود که همه او را به خاطر خودش می‌خواهند و نه به خاطر آینده و حرف بقیه؛ که اگر این طور بود، صدها رشته دیگر آینده و حرف‌های بهتری به همراه خود داشت. اما دانشجویان این رشته، تا آنجا که من خبر دارم، با علاقه به سراغ این درس‌ها آمده بودند و همین برای یک رشته بس که علاقه‌مندان خودش را گرد هم جمع بیاورد.

همیشه از دوستانم می‌شنیدم که با وجود خواندن رشته‌های پرطرفدار، بازهم ناراضی‌اند و درس‌ها برایشان سخت است و... . اما این رشته کششی دارد، ناگفتنی!‌ که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها.

از نشستن پای صحبت اساتیدی که هیچ‌گاه سیر نمی‌شدیم اگر بگذریم، یکی از دلچسب‌ترین اتفاقات این دوران دانشجویی، آشنایی و همنشینی با دوستانی بود که به دل عشق وطن داشتند و برای صرف گرفتن یک مدرک به دانشگاه نیامده بودند.

گرچه تلاش علمی در هر رشته‌ای ممکن است با هدف و آرزوی پیشرفت کشور باشد، اما برای دانش‌آموخته‌های علوم انسانی که نیاز امروز کشور هستند، آمدن به این رشته با عشق به ساختن این کشور همراه بوده است. علی‌رغم اینکه شرایط، مطلوب نیست اما برای این دانشجویان که با عشق به وطن و امید آمده‌اند، همیشه راه و مسیر برای پیشرفت به اندازه کافی هست.

#یک_فنجان_سیاست
------------
@utpsaa