✅نگاهی به فیلم سینمایی ARGO
..............................

🔴بخش دوم:

🔻یکی از نکات تحسین برانگیز در کارگردانی « آرگو » این بوده که تماشاگر اگرچه پیش از تماشای این فیلم به خوبی از آغاز و پایان داستان مطلع هست، اما افلک به‌طور کامل موفق به ایجاد حس تعلیق در تماشاگر شده، به‌طوری‌ که 30 دقیقه پایانی فیلم که فرار مندز و افرادش قرار هست اوج داستان « آرگو » باشد، به شدت نفس گیر و جذاب است. همچنین افلک کاری ناممکن را هم ممکن کرده و آن ایجاد حس طنز در برخی صحنه‌های فیلم بوده که خوشبختانه با کنترل کامل انجام شده و فیلم را از یکدستی خارج نکرده است.
ایجاد حس طنز آن هم در فیلمی در ژانر تریلر که براساس یک رخداد تاریخی مهم ساخته شده باشد، می‌تواند منجر به از هم پاشیدن حس همراهی تماشاگر شود، اما افلک به خوبی این بخش از فیلم را مدیریت کرده و باید بگویم که او در مجموع یک اثر یکدست و فوق العاده جذاب به مخاطب ارائه داده است.

🔻 دادن امتیاز به « آرگو » برایم کار بسیار مشکلی هست چراکه باید به مواردی توجه کنم که شاید هرگز در یک فیلم دیگر تا این حد به آن واکنش نشان نمی‌دادم. شاید من اگر ایرانی نبودم و نمی‌دانستم که در حقیقت چه اتفاقاتی در تاریخ روابط دو کشور به وقوع پیوسته، می‌توانستم این فیلم را بهترین تریلر سال با در نظر گرفتن تمام جوانب عنوان کنم، اما وقتی که به « آرگو » نگاه می‌کنم و می‌بینم که در نهایت تمام کاسه کوزه‌های این جریان و پیشینه آن هم سر ما شکسته شده ( شاید لازم باشد یکی در این میان کودتای 28 مرداد را به درستی به آنها یادآوری کند تا اینقدر خلاصه وار که در ابتدای فیلم نشان داده می‌شود، از کنارش نگذرد!)، نمی توانم به این راحتی « آرگو » را از لحاظ محتوای فیلمنامه باور کنم و به آن نمره کامل بدهم. « آرگو » از لحاظ سینمایی یک اثر یکدست و کامل است اما جزییاتش مربوط به ایران، اشکالات فراوانی دارد که با نگاه چندباره به آن کاملاً نمایان می‌شود که این اثر مستقل ساخته نشده و عوامل بسیاری در شکل گیری آن دخیل بوده است.

#یک_فنجان_سیاست
#کارگروه_هنر_و_سیاست #انجمن_علمی_علوم_سیاسی
@utpsaa