✅سریال تهران
🖋نوشته: متینا ابراهیمی


🔻وقتی خبر ساخت سریالی با نام تهران توسط اسرائیل پخش شد، حتی خوشبین‌ترین افراد هم انتظار محصولی خوب یا حداقل بی‌طرفانه را نداشتند. داستان سریال نیز نوید یک سریال خوب را نمی‌داد، استفاده از سناریو نخ‌نمای حمله به ایران برای جلوگیری از دسترسی آن به سلاح هسته‌ای، هرگونه خوشبینی مربوط به یک سریال درخور توجه را از بین برد. سریال اما برخلاف تصورات نه به زبان عبری، بلکه به زبان فارسی تولید شد. تصمیمی که دلیل آن ‌در قسمت آخر فصل اول مثل روز مشخص می‌شود. سریال بر روی مرز بی‌طرفی حرکت می‌کند، هر چند به دفعات از این مرز عبور می‌کند، اما تلاشش برای بی‌طرف بودن قابل تحسین است. تصویر ارائه شده از ماموران اطلاعاتی ایران، فرق چندانی با تصویر ارائه شده از ماموران سیا در تولیدات هالیوودی ندارد. توجه به جزئیات فضاسازی خوب است و حتی با وجود لهجه برخی بازیگران، دیگر از زبان فارسی کتابی و غیرقابل فهم برای مخاطب فارسی زبان محصولات تولید شده به این زبان، خبری نیست و می‌توان آن را قابل قبول دانست.

🔻سریال با این ادعا که می‌خواهد کلیشه‌های موجود در مورد ایران را از بین ببرد و تصویری واقعی از ایران به نمایش بگذارد، پا به میدان گذاشت. سازندگان سریال اظهار کرده‌اند که برای ساخت سریال از مشاوران ایرانی زیادی استفاده کرده‌اند تا تصویر ارائه شده از ایران را به واقعیت نزدیک کنند. در چند دقیقه ابتدایی سریال نیز به این مهم دست یافتند و توانستند تصویر به نسبت خوبی را ارائه بدهند. دقیقا همان زمانی که مخاطب درحال تحسین فضاسازی از پایتخت ایران با جزئیاتی که مانندش را کمتر در تولیدات مربوط به ایران دیده است، ناگهان سکانسی از اعدام فردی در یکی از میدان‌های اصلی تهران به نمایش گذاشته می‌شود و پشت بند آن دیالوگ‌های کلیشه‌ای راننده تاکسی ادا می‌شود. تصویری که از دانشجویان دانشگاه تهران نشان می‌دهند نه تنها تصویری مضحک بلکه احمقانه نیز است. تصویر ارائه شده از دانشجویان انقلابی را بی شک از تصاویر مربوط به اوایل انقلاب برداشت کرده‌اند، چرا که در پوشش‌ها به شدت اغراق شده است و دانشجویان دختر بسیجی که چادر ندارند با روسری‌های عجیب و غریب که مدت‌هاست استفاده‌ای ندارد، موهای خود را پوشانده‌اند. این تصویر غیرواقعی از دانشجویان معترض که در سریال به آن‌ها"آنارشیست" گفته می‌شود نیز صادق است. پوشش آن‌ها به نحوی است که گویی از موزیک ویدئو‌های رپ آمریکایی به سریال آمده‌اند. اعتراض آن‌ها نیز دست کمی از پوششان ندارد و چه بسا مضحک‌تر است. سخنرانی‌های کتابی کلیشه‌ای، تصویری احمقانه از دانشجویان معترض دانشگاه تهرانی به نمایش می‌گذارد. در سکانسی مامور موصاد به همراه چند تن از دانشجویان آنارشیست به مهمانی می‌رود. موزیکی که در این سکانس پخش می‌شود تنها کلمه آزادی را پشت سر هم وبه روش‌های مختلف ادا می‌کند. این تصویر مضحک جایی اوج می‌گیرد که مشخص می‌شود سردسته معترضین مواد فروش است و روزگارش را با مواد فروشی می‌گذراند.

🔻در نهایت این سریال از نظر فنی سریال خوبی به شمار نمی‌رود و سریال پر از ایرادات ریز و درشت است، اما اهمیت آن بر این است که سریال حداقل در فصل اول از کلیشه اسرائیل قدرتمند و ایران ضعیف(که پیش از پخش چنین انتظاری می‌رفت.) استفاده نمی‌کند. نبرد ایران و اسرائیل کاملا برابر است و بعضا کفه ترازو به سمت ایران سنگینی می‌کند و مشخص می‌شود یکی از مامورین ارشد موصاد، نفودی اطلاعات سپاه است! این موضوع باعث شد که بسیاری از رسانه‌های داخلی آن‌را خودزنی تلقی کنند. این حرکت حتی اگر هم خودزنی تلقی شود، قدمی بزرگ به مهم‌ترین هدف سریال، یعنی جذب مخاطب ایرانی بود. پخش فصل اول سریال پایان یافته و سریال برای فصل دوم نیز از سوی اپل‌تی‌وی تمدید شده‌است. حال باید دید سریالی که در فصل نخست در پی جذب مخاطب ایرانی بود، چه برنامه‌ای برای فصل دوم دارد.

#یک_فنجان_سیاست
#کارگروه_هنر_و_سیاست
#انجمن_علمی_علوم_سیاسی

@utpsaa