🔻The Torkamanchai treaty


The Torkamanchai treaty (also written Turkmanchai, Turkemanchay, Turkamanchay, and Turkmanchay) is a treaty by which Iran lost many of its northern territories to Russia after its defeat in 1828, bringing an end to the second Russo-Persian wars (1827-1828).

پیمان ترکمانچای پیمانی است که به موجب آن ایران پس از شکست در سال ۱۸۲۸ بسیاری از مناطق شمالی خود را به روسیه باخت و به جنگهای دوم روسیه و ایران (۱۸۲۸-۱۸۲۷) پایان داد.

The treaty was signed on February 21, 1828, by Haj Mirza Abol-hasan Khan and Asef ul-dowleh, chancellor of Fath Ali Shah from Iran's side, and General Ivan Paskievich representing Russia.

این پیمان در ۲۱ فوریه ۱۸۲۸ توسط حاج میرزا ابوالحسن خان و آصف الدوله ، صدر اعظم فتحعلی شاه از طرف ایران و ژنرال ایوان پاسکویچ به نمایندگی از روسیه امضا شد.

As was the case for the Gulistan Treaty, Iran was forced to sign the treaty by Russia, as it had no other alternative after Abbas Mirza's defeat. The Russian general had threatened Fath Ali Shah to conquer Tehran in five days unless the treaty was signed.

همانطور که در معاهده گلستان رخ داد، ایران توسط روسیه، مجبور به امضای پیمان شد؛ زیرا بعد از شکست عباس میرزا، گزینه دیگری نداشت. ژنرال روس فتحعلی شاه را تهدید کرده بود که تا پنج روز دیگر تهران را تسخیر میکند مگر اینکه قرارداد امضا شود.

〰〰〰〰〰〰〰〰〰

By this treaty:

By Article 4 of the treaty, Iran loses sovereignty over Yerevan (current capital of Armenia), Nakhichevan, Talysh, Ordubad, and Mughan regions of Arran Province (now part of modern Azerbaijan Republic), in addition to all lands annexed by Russia in the Gulistan Treaty.

بوسیله‌ی این پیمان:

طبق ماده ۴ این معاهده ایران علاوه‌بر تمام سرزمینهای الحاق شده به روسیه در قرارداد گلستان، حاکمیت خود را بر ایروان (مرکز ارمنستان کنونی) نخجوان، تالش، اردوباد و مناطق مغان در استان آران(هم‌اکنون قسمتی از جمهوری آذربایجان است) از دست می دهد.

The Aras river is assigned the new borderline between Iran and Russia, from "from Arrarat ghal'eh to the outlet of the river at Astara".

رودخانه‌ی ارس به عنوان مرز جدید بین ایران و روسیه تعیین شده است. از "قلعه‌ی آرارات تا انتهای رودخانه در آستارا."

By Article 6 of the treaty, Iran promised to pay Russia 10 Koroor in Gold.

طبق ماده ۶ این پیمان، ایران قول داد که به روسیه ۱۰ کرور طلا بپردازد.

By Article 7 of the treaty, Russia promises to support Abbas Mirza as the heir to the throne of Persia after Fath Ali Shah dies.

بوسیله‌ی ماده ۷ این پیمان، روسیه متعهد میشود كه از عباس میرزا به عنوان وارث تاج و تخت ایران پس از مرگ فتحعلی شاه حمایت كند.


By Article 8 of the treaty, Iranian ships lose full rights to navigate all of the Caspian Sea and her coasts, henceforth given to Russia.

طبق ماده ۸ این پیمان، کشتی‌های ایرانی حقوق کامل برای پیمایش در سراسر دریای خزر و سواحل آن را از دست می دهند و از این پس به روسیه داده می شود.

Iran recognizes Capitulation rights for Russians in Iran.

ایران حقوق کاپیتولاسیون را برای روس‌ها در ایران به رسمیت می شناسد.

By Article 10, Russia gains the right to send consulate envoys to anywhere in Iran it wishes.

بوسیله‌ی ماده‌ی ۱۰، روسیه حق اعزام نمایندگان کنسولگری را به هرجای ایران که بخواهد بدست می آورد.

Iran is forced to sign economic treaties with Russia as Russia specifies.

ایران مجبور می شود معاهده های اقتصادی را با روسیه، همانگونه که روسیه مشخص میکند امضا کند.

By Article 13, POWs are exchanged.

بوسیله‌ی ماده ۱۳، تبادل اسرای جنگی صورت میگیرد.
(POW= prisoners of war)



Iran officially apologizes for breaking its promises made in the Gulistan Treaty.

ایران رسماً از نقض وعده های خود در پیمان گلستان عذرخواهی می‌کند.

By Article 15, Fath Ali Shah promises not to prosecute any Khanate secessionist movements in the north-western region.

طبق ماده ۱۵، فتحعلی شاه متعهد میشود كه هیچ جنبش جدائی طلب خان نشین را در منطقه شمال غربی تحت پیگرد قرار ندهد.

〰〰〰〰〰〰〰〰〰
گردآوری: فرانک مدنی( دانشجوی کارشناسی)
#Idioms_phrases
#زبان_تخصصی
#یک_فنجان_سیاست
#انجمن_علمی_علوم_سیاسی

@utpsaa