در تاریخ ۸ خرداد ۱۳۱۳، «لایحه قانون تاسیس دانشگاه تهران» که در اسفند ۱۳۱۲ به مجلس شورای ملی پیشنهاد شده بود، به تصویب رسید. بر اساس این قانون، دانشگاه تهران از مدارس عالی آن زمان مانند دارالمعلمین عالی، مدرسه حقوق و علوم سیاسی و مدرسه عالی طب تشکیل شد و بخش‌های مختلف آن به سرعت راه‌اندازی گردید. پیش از آن، در کشور مدارس قدیمی‌ وجود داشت که بیشتر به تدریس علوم اسلامی و مباحث عقلی و نقلی می‌پرداختند. همچنین، مدارس عالی دیگری مانند دارالفنون و دارالمعلمین فعال بودند. این تنوع مدارس و نیاز به تمرکز در مدیریت آن‌ها، وزارت فرهنگ را بر آن داشت تا طرح دانشگاهی به سبک جدید را تدوین کند.