۱۳ شهریور ماه، روز بزرگداشت ابوریحان بیرونی است. ابوریحان محمد بن احمد بیرونی در سال ۳۶۲ هجری قمری در حومه (بیرون) شهر کاث، مرکز امارت خوارزم (واقع در ازبکستان کنونی)، متولد شد و بدین سبب، او را «بیرونی» لقب داده‌اند. وی دانشمند و همه‌چیزدان (ریاضی‌دان، ستاره‌شناس، تقویم‌شناس، انسان‌شناس، هندشناس، تاریخ‌نگار، گاه‌نگار و طبیعی‌دان) ایرانی در سده چهارم و پنجم هجری است. بیرونی بیش از 80 سال زیست و او را از بزرگ‌ترین دانشمندان مسلمان و یکی از بزرگ‌ترین دانشمندانِ ایرانی در همه اعصار می‌دانند. همچنین، او را پدرِ انسان‌شناسی و هندشناسی می‌دانند. او به زبان‌های خوارزمی، فارسی، عربی، و سانسکریت مسلط بود و با زبان‌های یونانی باستان، عبری توراتی و سُریانی آشنایی داشت.