کتاب را که باز می‌کنی
دو بالِ یک پرنده را گشوده‌ای
پرنده‌ای که از زمین
تو را به شهرهای دور
تو را به باغ‌های نور می‌برد
ز هرکجا که بگذرد
به ارمغانی از خِرَد
به خانه‌ی تو روشنی می‌آورد
گشوده باد بالهای مهرِ او
که جاودانه بر فراز می‌پرد

فریدون مشیری