در این مسیر، دوستان جدیدی پیدا کردیم، خندیدیم، گاهی سعی کردیم نشد، غصه خوردیم، به مشکل برخوردیم و با کمک همدیگه حلش کردیم و در انتها خسته شدیم اما دست از تلاش برنداشتیم که آدمی به امید زنده است :))
اکنون که زمان اتمام این دوره از ACM فرا رسیده، از همه شما برای یکسال کنار ما بودن و کمک کردن به ما تشکر میکنیم و از صمیم قلب براتون آرزوی خوشبختی داریم.
و در انتها نیز شاید این شعر زیبای فروغ بهترین توصیف حال ما در این یکسال باشد:
آری آغاز دوست داشتن است
گرچه پایان راه ناپیداست
من به پایان دگر نیندیشم
که همین دوست داشتن زیباست
ارادتمند:
امیرعلی، سامان، علیرضا، نسا، سروش، شایان، عرفان، متین
.
