🔴 سوزان کالینز

سوزان کالینز در سال 1952 در شهری کوچک در شمال مین به دنیا آمد. هر دو والد او در سیاست محلی فعالیت داشتند و خانواده نیز صاحب کسب‌وکاری مرتبط با صنعت چوب بود.

پس از دانشگاه، کالینز سال‌ها برای بیل کوهن، نماینده و سپس سناتور مین، کار کرد و بعدتر در دولت جورج بوش پدر و نهادهای حکومتی مین فعالیت داشت.

🗳️ در سال 1994، کالینز در انتخابات فرمانداری از آنگوس کینگ، نامزد مستقل و همکار کنونی‌اش در سنا، شکست خورد؛ اما دو سال بعد کرسی خالی‌شده کوهن را به دست آورد. از آن زمان تاکنون 4 بار دیگر انتخاب شده و حالا برای ششمین دوره خود وارد رقابت شده است.

کالینز نماینده سنت قدیمی جمهوری‌خواهی در نیوانگلند است: در بسیاری از مسائل اجتماعی نسبتاً لیبرال، اما از نظر مالی محافظه‌کار.

او طی 30 سال حضور در سنا، بارها در مرکز مذاکرات دوحزبی قرار گرفته است. کالینز از پایه‌گذاران اصلاحات در ساختار اطلاعاتی آمریکا پس از 11 سپتامبر بود، در حل اختلافات بر سر نامزدهای قضایی جورج بوش پسر نقش داشت و یکی از جمهوری‌خواهان اصلی حامی لغو سیاست «نپرس، نگو» در ارتش بود.

⚖️ او بعدها نیز از نویسندگان قانونی شد که ازدواج همجنس‌گرایان را در سطح فدرال به رسمیت می‌شناخت.

در سال 2017، کالینز همراه با جان مک‌کین و لیزا مورکوفسکی تلاش جمهوری‌خواهان برای لغو سریع Obamacare را ناکام گذاشت. او در نخستین استیضاح ترامپ به برکناری او رأی نداد، اما در استیضاح دوم از برکناری ترامپ حمایت کرد.

امروز کالینز ریاست کمیته قدرتمند تخصیص بودجه سنا را بر عهده دارد و کارزار انتخاباتی‌اش را بر تجربه سیاسی گسترده و توانایی جذب منابع فدرال برای مین بنا کرده است.

📊 او تقریباً 100 درصد در ایالت شناخته‌شده است و طی سال‌های حضورش در سنا حتی یک رأی‌گیری را هم از دست نداده است. در ژوئن نیز 10000مین رأی متوالی خود را به صندوق انداخت.

اما دوران ترامپ تصویر میانه‌روی او را پیچیده‌تر کرده است. کالینز از چند انتصاب مهم ترامپ حمایت کرد و در سال 2018 نیز یکی از آرای کلیدی برای تأیید برت کاوانا در دیوان عالی بود؛ تصمیمی که پس از لغو حق قانون اساسی سقط جنین در سطح فدرال، بارها به او یادآوری شده است.

با این حال، کالینز در سال 2020 توانایی خود برای فاصله گرفتن از حزب جمهوری‌خواه در سطح ملی را نشان داد. با وجود پیروزی بایدن در مین و نظرسنجی‌های نامطلوب، او توانست با فاصله نسبتاً مطمئنی دوباره انتخاب شود.

🔵 تروی جکسون

تروی جکسون در سال 1968 در فورت کنت، در نزدیکی مرز کانادا، به دنیا آمد. او در خانواده‌ای از کارگران صنعت چوب بزرگ شد و خودش نیز سال‌ها در این صنعت کار کرد.

جکسون پس از اعتراضات علیه استخدام کارگران چوب کانادایی با دستمزد پایین‌تر وارد سیاست شد.

در سال 2000، او برای نخستین بار به‌عنوان جمهوری‌خواه برای مجلس قانون‌گذاری مین نامزد شد اما شکست خورد. دو سال بعد به‌عنوان یک نامزد مستقل انتخاب شد و بعدها به حزب دموکرات پیوست.

🗳️ در سال 2008 وارد سنای ایالتی شد و در سال 2014 برای مجلس نمایندگان آمریکا نامزد شد، اما شکست خورد. پس از آن به سیاست ایالتی بازگشت و در نهایت به رئیس سنای ایالت مین تبدیل شد.

پس از پایان دوره قانونی حضورش در این سمت، جکسون در انتخابات مقدماتی فرمانداری مین در سال 2026 شرکت کرد و سوم شد.

اما گراهام پلاتنر، پیروز انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها برای سنا، پس از مطرح شدن اتهام تجاوز جنسی علیه او از رقابت کناره‌گیری کرد. پلاتنر این اتهام را رد کرده است. پس از کناره‌گیری او، کنوانسیون حزب دموکرات جکسون را به‌عنوان نامزد جدید در برابر کالینز انتخاب کرد.

جکسون کارزار خود را بر پوپولیسم اقتصادی و جلب حمایت طبقه کارگر بنا کرده؛ طبقه‌ای که خودش از آن می‌آید.

او در سال 2016 از برنی سندرز حمایت کرد و در مجلس قانون‌گذاری مین نیز از افزایش حداقل دستمزد، غذای رایگان مدارس، گسترش دسترسی به خدمات درمانی و حمایت از کارگران صنعت چوب دفاع کرده است. او در مقاطعی نیز با جنت میلز، فرماندار میانه‌روتر دموکرات، وارد اختلاف شده است.

به نفع جکسون، سابقه پیروزی‌های او در شمال مین ــ حتی با وجود حرکت تدریجی این منطقه به سمت جمهوری‌خواهان ــ روابط نزدیک با اتحادیه‌های کارگری و همچنین حرف «D» در کنار نام او در برگه رأی قرار دارد؛ آن هم در ایالتی که در سطح فدرال معمولاً به دموکرات‌ها رأی می‌دهد.

در مقابل، پیامدهای ماجرای پلاتنر، شناخت پایین‌تر جکسون در میان رأی‌دهندگان و نداشتن کاریزمای سیاسی پررنگ از جمله چالش‌های او هستند.

🔻 آیا جکسون همان دموکراتی خواهد بود که سرانجام می‌تواند این چهره افسانه‌ای سیاست مین را شکست دهد؟
@USPolity