🇮🇱 اسرائیل؛ تنها دموکراسی قومی.
برای ادامه ضربه بزنید👇.

متوجه شدم که اپوزیسیون صهیونیست اسرائیل با شعار «حفظ و تقویت اسرائیل به‌عنوان یک کشور یهودی و دموکراتیک» وارد انتخابات می‌شود.

تأکید ویژه در اینجا دقیقاً روی واژه «یهودی» است.

در قانون اساسی اسرائیل نوشته شده که «اسرائیل، دولت ملت یهود است». و این یک مشکل بزرگ است، چرا که در عمل نمی‌توان یهودی شد؛ باید یهودی به دنیا آمد. قانون اساسی اسرائیل تنها سند بنیان‌گذار دولت در جهان است که در تعریف کشور، تأکید را بر مبنای قومی و نه شهروندی قرار می‌دهد.

آیا یک فلسطینی می‌تواند یهودی شود؟ نه. از نظر تئوری می‌توان با انجام آیین گرویدن به یهودیت، یهودی شد. اما در این صورت فرد از تمام ریشه‌ها و هویت قبلی خود صرف‌نظر می‌کند که باز هم برای بیشتر مردم، مانعی بسیار بزرگ است.

این همان معیاری است که یک دولت قومی را تعریف می‌کند: اولویت دادن به یک گروه قومی ـ مذهبی در شرایطی که مرزی بسیار سخت میان آن گروه و سایر گروه‌ها وجود دارد.

این در حالی است که عرب‌ها، شامل مسلمانان، مسیحیان و دروزی‌ها، بیش از 20% جمعیت اسرائیل را تشکیل می‌دهند. یهودیان نیز 77% جمعیت را تشکیل می‌دهند.

قانون اساسی عملاً به ما می‌گوید که تقریباً یک‌چهارم جمعیت کشور هرگز نمی‌توانند اسرائیل را کشور خود احساس کنند؛ زیرا سیاستمداران و اسناد رسمی دائماً تکرار می‌کنند که این کشور را دقیقاً برای یهودیان می‌سازند.

اگر شما صرفاً یک شهروند باشید، اما یهودی نباشید، از این منظر شهروند درجه دوم محسوب می‌شوید.

این همان مشکل اصلی اسرائیل است. اگر قوانینی ایجاد کنید و گفتمانی را ترویج دهید که اساساً یک‌چهارم جمعیت شما را افرادی کم‌ارزش‌تر نشان می‌دهد، این افراد هرگز نمی‌توانند کاملاً به دولت و نهادهای دموکراتیک آن وفادار باشند؛ زیرا حتی کامل‌ترین دموکراسی نیز زمانی ارزش چندانی ندارد که در خدمت همه ساکنان کشور نباشد و فقط به اکثریت قومی خدمت کند.

از این نظر، مدل‌های آلمانی، آمریکایی و حتی روسی هزار برابر هوشمندانه‌تر هستند، زیرا کافی است پاسپورت داشته باشید تا آلمانی، آمریکایی یا روس باشید. قوانین این کشورها تلاش می‌کنند همه شهروندان، این کشورها را متعلق به خود بدانند و به آنها وفادار باشند.

اگر هدف شما ساختن یک کشور باثبات است، دقیقاً باید همین کار را انجام دهید. اگر اسرائیل مبنای کاملاً قومیِ ساختار دولتی و نهادی خود را تغییر ندهد، در این صورت این سرزمین همیشه درگیر جنگ خواهد بود.

با این حال، اینکه در پارلمان اسرائیل هنوز نمایندگی گسترده‌ای از احزاب عرب وجود دارد، بسیار قابل‌توجه است. همین نمایندگی به اقلیت عرب اجازه می‌دهد همچنان به شکلی نسبتاً مناسب در این سرزمین زندگی کنند و وضعیت به چیزی شبیه رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی تبدیل نشود.

من اسرائیل و اسرائیلی‌ها را دوست دارم و گلدا مئیر را نیز یکی از بزرگ‌ترین سیاستمداران قرن 20 می‌دانم، اما از سیاست قومی ـ ملی‌گرایانه اسرائیل متنفرم.

و بله، یک کشور می‌تواند از نظر فرهنگی بسیار لیبرال، از نظر فناوری پیشرفته، فمینیست و حامی حقوق دگرباشان جنسی باشد، اما هم‌زمان به انسان‌زدایی از گروه‌های قومی و مذهبی مختلف بپردازد.
این دو مسئله با یکدیگر تناقضی ندارند.

@USPolity