با این حال، این پرسش مطرح است که آیا MOAB تسلیح مناسبی برای تخریب تأسیسات هسته‌ای و سایر سایت‌های عمیق زیرزمینی ایران هست یا خیر. به گفته منابع مطلع، اگرچه این بمب هدایت‌شونده با GPS توانایی ویران کردن منطقه‌ای به وسعت نه بلوک شهری را دارد، اما احتمالاً از قدرت نفوذ کافی در عمق زمین برای تخریب تأسیسات هسته‌ای احتمالی در کوه پیک‌اکس—که گفته می‌شود با لایه‌های ضخیم گرانیت مستحکم شده—و سایر سایت‌های هسته‌ای باقی‌مانده برخوردار نیست.

یکی از منابع مطلع از مباحث برنامه‌ریزی نظامی درباره ایران به CNN گفت: «بمب MOAB بیشتر یک سلاح عملیات روانی و تبلیغاتی در مقیاس وسیع است که برای پاکسازی مساحت‌های بزرگ کاربرد دارد، نه بیشتر. این بمب به هیچ وجه برای نفوذ به اعماق زمین طراحی نشده است.»

منابع تأکید می‌کنند که این بمب در صورت استفاده، آثار تخریبی سهمگینی در نقطه برخورد برجای می‌گذارد، اما این اثرات عمدتاً سطحی خواهد بود. همچنین شعاع انفجاری عظیم این تسلیحات، نگرانی‌های جدی را درباره تلفات غیرنظامیان ایجاد می‌کند—به‌ویژه اگر علیه زیرساخت‌های نزدیک به مناطق مسکونی یا غیرنظامی به کار گرفته شود.

با این حال، ترامپ ممکن است از MOAB به عنوان یک سلاح روانی استفاده کند؛ آن هم در شرایطی که حکومت ایران مواضع خود را محکم کرده و حاضر به تسلیم در برابر خواسته‌های دیپلماتیک او نیست. اگرچه مقامات آمریکایی هشدار می‌دهند که شلیک این بمب بعید است ایران را مجبور به تسلیم کند یا به یک پیروزی استراتژیک نظامی بینجامد، اما می‌تواند گزینه‌ای جایگزین—بدون نیاز به ازسرگیری عملیات جنگی کامل—برای تغییر وضعیت موجود در درگیری ارائه دهد.

منبع سوم مطلع از برنامه‌ریزی‌های اخیر افزود: «رئیس‌جمهور متأسفانه خود را در وضعیتی قرار داده که تقریباً مجبور به انجام اقدامی است؛ و وقتی مهمات اختصاصی برای نفوذ به آن عمق را در اختیار ندارید، ناچارید به تأثیرات روانی بسنده کنید که MOAB اتفاقاً برای آن بسیار مناسب است.»

نمایش آتش‌بازی برای خروج از جنگ بسیاری در داخل اداره واشینگتن و همچنین تحلیلگران بیرونی متفق‌القول‌اند که تنها راه شکست قاطعانه ایران، انجام یک عملیات گسترده با حضور نیروهای زمینی است؛ تعهدی که می‌تواند به قیمت جان هزاران سرباز آمریکایی تمام شود. پنتاگون تمامی سناریوها را بررسی می‌کند و چنین طرح‌هایی وجود دارند، اما در حال حاضر هیچ‌کس در بدنه حاکمیت خواهان چنین اقدام دراماتیکی نیست.

ترامپ تمایل چندانی به اعزام نیروی زمینی به ایران نشان نداده است، اما اشتیاق او برای پایان دادن هرچه سریع‌تر به این درگیری، یک بن‌بست سیاسی برای او ایجاد کرده است؛ رئیس‌جمهوری که به خوبی از ناخرسندی عمومی از این جنگ آگاه است، اما هنوز نتوانسته به یک توافق دیپلماتیک برای پایان دادن به آن دست یابد.

به گزارش CNN، مقامات ارشد اداره ترامپ و طراحان نظامی هفته‌هاست که بر یافتن مسیر خروجی تمرکز کرده‌اند تا دست‌کم یک پیروزی «نمادین» به ترامپ بدهد که بتواند آن را به مردم آمریکا ارائه کند، بدون آنکه مانع از گشایش‌های دیپلماتیک احتمالی—از جمله توافق برای بازگشایی تنگه هرمز—شود.

منبع چهارم مطلع از گفتگوهای برنامه‌ریزی پنتاگون به CNN گفت که مقامات نظامی گزینه‌هایی را آماده کرده‌اند که حکایت از یک «نمایش آتش‌بازی» دارد؛ با این هدف که راه خروجی برای ترامپ فراهم شود، حتی اگر این حملات نتوانند اهداف اولیه او از شروع جنگ را محقق سازند.

با وجود وعده اخیر ترامپ مبنی بر عدم انجام حملات جدید پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، ارتش ایالات متحده از هم‌اکنون خود را برای پاسخ تلافی‌جویانه احتمالی ایران در صورت صدور دستور حمله آماده می‌کند.

به گفته منبع پنجم—یکی از مقامات آمریکایی—دور بعدی جابه‌جایی نیروهای آمریکایی مستقر در سنتکام قرار است ظرف چند هفته آینده انجام شود و این احتمال وجود دارد که برخی از نیروهای خارج‌شده، با نیروهای جدید جایگزین نشوند.

یک مقام کاخ سفید در پاسخ به پرسش CNN درباره این طرح‌ها گفت که آنها درباره برنامه‌های حساس نظامی که ممکن است وجود داشته باشند یا نداشته باشند اظهار نظر نمی‌کنند و افزود: «رئیس‌جمهور ترامپ تمامی گزینه‌ها را روی میز نگه می‌دارد تا اطمینان حاصل کند ایران هرگز به سلاح هسته‌ای دست نخواهد یافت.»

یک مقام پنتاگون نیز در پاسخ به درخواست CNN برای اظهار نظر گفت: «وزارت جنگ برای طیف وسیعی از سناریوهای عملیاتی برنامه ریزی می کند تا دستورات رئیس جمهور و وزیر را اجرا کرده و از موفقیت ماموریت در هر محیط عملیاتی اطمینان حاصل کند.»

توسعه MOAB برای «عملیات روانی» بمب MOAB که در جریان جنگ عراق توسعه یافت، از نوع کلاهک‌های انفجار هواپایه (Air Blast) است که پیش از برخورد با زمین منفجر می‌شود تا موج انفجاری عظیمی را به همه جهات شلیک کند.