«او خودش نبود، مثل یک روح سرگردان بود.
به سمت تنها کسی آمد که حالش را خوب می‌کرد (پیش دنیز آمد).و وقتی دنیز برای اولین بار اسمش را صدا زد، خندیدنِ چشمانش و خوشحال شدنش باعث شد، حتی برای لحظه‌ای کوتاه هم که شده، به خودش بیاید (حالش بهتر شود).»🥹🫠😭
@ucanatmaca #teoden